Рэдактарка праекта Крысціна Бандурына адразу расставіла ўсе кропкі над і:

«Дазвол на выкарыстанне імя Юлія Таўбіна атрыманы асабіста мной ад яго нашчадкаў.

Мы не ставілі сабе за мэту паўтарыць ідэю выдавецкай ініцыятывы «Пфляўмбаўм». Назва прыйшла мне ў галаву, калі я пісала тэкст на «Ноч паэтаў» і зразумела, што ў нас з ім шмат агульнага. Гэта не сайт паэзіі Юлія Таўбіна і не віртуальны музей папярэднікаў. Гэта партал сучаснай паэзіі», — патлумачыла яна ў Фэйсбуку.

Крэатыў ацанілі не ўсе. Пісьменнік Валерый Гапееў напісаў з’едлівы пост:

«Мне так падаецца, што нам трэба смялей быць у справе ўвекавечання слынных сыноў Беларусі.

То ідзём у гэтым кірунку далей:

  • Штотыднёвік «Кульбак».
  • Газета «Цётка».
  • Дзіцячы часопіс «Зарэцкі».

Прасоўваем імёны ў культуру:

  • Ансамбль народнага танца «Лявонны».
  • Народны хор «Чарот».

Напаўняем памяццю актыўны адпачынак месцічаў:

  • Рэстаран-кабарэ «Вольны».
  • Казіно «Дудар».

Заносім літаратурную спадчыну ў кватэры і дамы:

  • Набор гасцінай мэблі «Кляшторны».
  • Мужчынская зімовая шапка «Галавач».

І лёгка шліфуем паўсядзённасць:

  • Чыпсы «Харык».
  • Гарэлка «МаракоFF».

Крэатывім, карацей…

Няма каму спытаць за гэтыя імёны».

Пісьменнік дадаў, што абсалютна супраць таго, каб імем чалавека называўся прадукт іншых людзей.

«Вы не бачыце розніцы паміж літаратурным часопісам і гарэлкай», — пачалі спрачацца з Гапеевым.

«У Францыі каньяк «Напалеон»! Але мне здаецца, што Гапееў тут трохі пра іншае. Бо розніца ёсць, калі супервядомае імя выкарыстоўваюць, бо ўсе і так ведаюць, што імператар — гэта не бухло, і іншая справа, калі ёсць шанцы, што другасны прадукт стане больш вядомы, чым творчасць таго, чыім іменем быў названы», — разважае літаратурны крытык Ганна Кіслыцына.

Аднак большасць падтрымала ідэю з назвай. На думку Ганны Севярынец, «Таўбін» — шыкоўнае імя для паэтычнага партала.

«Як на мяне, Taubin — даволі добры нэймінг у духу зумераў. У іх пакаленні пераемнасць пакаленняў і каштоўнасцяў праяўляецца менавіта так», — выказалася паэтка Марыя Мартысевіч.

Юлій Таўбін — беларускі паэт які пісаў у 1920-30-я гады. Апошнія свае гады ён правёў у цюменскай высылцы. Разам з іншымі творцамі быў расстраляны ў ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937-га.

Чытайце таксама:

«Няхай са мной памірае мой верасовы мёд!» Новыя вершы паэтаў — Макс Вінярскі, а таксама беларускі пераклад слыннай балады

Дзіцячыя вершы Андрэя Скурко чытаюць купалаўцы ВІДЭА

«Нашы кліканні, што гэта фашызм, што будзе кепска, ніхто не слухаў». Гутарым з пісьменніцай Святланай Курс, пераможцай прэміі Гедройца

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочешь поделиться важной информацией анонимно и конфиденциально?