U mianie niama mabilnaha telefona i studyi.

Boh daŭ mnie miełodyju — ad taty, ad mamy. I kali miełodyja jość, kampjutar ža narmalnuju miełodyju nie stvoryć, u im niama žyćcia.

Mnie zaŭsiody było dobra ŭ Marjinaj Horcy, kala rečki Citaŭki. Mnie padabajecca pakupacca, schadzić u les.

Kali da mianie prychodzić nastalhija, ja prosta źbirajusia i jedu ŭ Marjinu Horku. I pieśni tam pišu liryčnyja: «Alesia», «Vieranika», «Začaravanaja maja».

Najbolš caniu ŭ ludziach prystojnaść i talent.

Sapraŭdny kampazitar — toj, chto moža napisać i estradnuju pieśniu, i simfoniju.

U ciapierašni čas talentam vielmi składana. Im zaŭsiody było składana, a ciapier asabliva, bo rynak, hrošy.

Tata ŭ mianie hraŭ na skrypcy ŭ trupie Uładzisłava Hałabka. Ale notaŭ nie viedaŭ. Jon byŭ doktaram, frantavikom. Ja naradziŭsia ŭ Minsku, ale pačatak vajny sustreŭ u Mahilovie, u evakuacyi.

Mama rodam z Babrujska. Z katalickaj, šlachieckaj siamji. A tata byŭ ź sialan. Mama vielmi lubiła valsy Štraŭsa, a tata — «Pałanez» Ahinskaha. Jany aboje chacieli, kab ja staŭ muzykantam.

Samy sučasny kampazitar — heta Bach.

Dla mianie Če Hievara — heta pravadyr. I ja čehievaraviec. A dla niekatorych ludziej jon teraryst.

Ja naradziŭsia ŭ 1938. Strašny čas. Aryšty, represii.

U mianie była kliničnaja śmierć. Na tym śviecie mnie navat spadabałasia. Zapomniŭ fosfar, kalidor, viartańnie.

Uładzimir Mulavin — heta samarodak.

Mnie vielmi pryjemna było pracavać ź Viktaram Vujačyčam. Z Kabzonam — zrazumieła. Z Mulavinym.

Ja adnojčy načavaŭ na leciščy Maksima Tanka na Naračy. Maksim Tank — heta była asoba!

Kaniečnie, ja mnohim abaviazany Piatru Mašeravu.

Ja staršynia Sajuzu kampazitaraŭ užo bolš za 30 hadoŭ. Mianie Mašeraŭ pryznačyŭ.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?