Trunu z pareštkami śviatoj pastavili pierad ałtarom, pamalicca pierad joj pryjšli bolš za tysiaču viernikaŭ.

Mały šlach da śviataści

Tereza naradziłasia ŭ 1873 hodzie ŭ horadzie Ałanson na poŭnačy Francyi ŭ siamji vierujučych katolikaŭ. Majučy vasiemnaccać hod, u 1888 hodzie ŭstupiła ŭ klaštar ordenu karmielitak u horadzie Liźjo. Adyjšła da Hospada 30 vieraśnia 1897 hoda, pražyŭšy na ziamli dvaccać čatyry hady.

Pa svaim karotkim žyćci Tereza pakinuła try aŭtabijahrafičnyja rukapisy, vydadzienyja pa jaje śmierci pad nazvaj «Historyja adnoj dušy». Chutka jany stali kłasikaj katalickaj litaratury, a ŭ 1997 hodzie Papa Jan Pavieł II nadaŭ śviatoj Terezie ad Dziciatki Isusa tytuł nastaŭnika Kaścioła.

Svoj dośvied duchoŭnaha žyćcia Tereza nazyvaje «małym šlacham da śviataści». Heta šlach asoby, jakaja razumieje svaju słabaść pierad i Boham, i pierad ludźmi — i niepachisna vieryć, što Boh jaje lubić. Heta šlach čałavieka, adzinaje imknieńnie jakoha — lubić Boha i być z Boham.

Duša ŭ niebie, a cieła ŭ Šarkoŭščynie

Katalickaja śviatynia ŭ Šarkoŭščynie, prastornaja, pabudavanaja z čyrvonaj cehły, dobra bačnaja z mostu praz raku Dzisionku. Raniej katoliki malilisia ŭ zhrabnym draŭlanym kaściałku ź dźviuma viežami, pastaŭlenym u 1906 hodzie. «Pafarbavany na čyrvony koler, kaścioł vyhladaŭ jak cahlany», uspaminaje krajaznaŭca Uładzisłaŭ Laskoŭski. Toj kaścioł paburyli ŭ 1950-ch hadach kamunisty, i novy pryjšłosia budavać užo pry niezaležnaści.

Dabirajusia ŭ Šarkoŭščynu kala abiedu. Uračystaja sustreča relikvij, što była, a 10-j, prajšła mima majho abjektyva. Nad uvachodam u kaścioł łunajuć bieła-błakitny «maryjny» i bieła-žoŭty vatykanski ściahi. Na ścianie płakat z vyjavaj śviatoj Terezy i słovami «Majo paklikańnie — heta luboŭ».

Pry ŭvachodzie manachinia-karmielitka handluje abrazami, knihaj «Historyi adnoj dušy», dyskami sa śpievami na vieršy śviatoj. Śpievy na dysku pa-biełarusku, a kłasičny tvor Terezy pierakładzieny tolki na rasijskuju.

Relikvijaryj — nakrytaja škłom truna z pareštkami śviatoj Terezy — staić prosta pierad ałtarom. Duša jaje ŭ Niabiesnym Vaładarstvie, aŭtabijahrafiju śviatoj čytajuć vierniki va ŭsim śviecie, a pareštki lažać siońnia ŭ biełaruskaj śviatyni na bierazie raki Dzisionki. Dla miascovych viernikaŭ heta vialikaja radaść: chto ź ich moža dabracca ŭ baziliku śviatoj, što mieścicca ŭ francuzskim horadzie Liźjo?

Nasupierak pašyranamu mierkavańniu, katoliki nie pakłaniajucca relikvijam.
Ušanavańnie śviatych adroźnivajecca ad taho pakłanieńnia, jakoje naležyć tolki Bohu. «Dziejańnie Boha, žyćcio śviatych — heta nie prosta słovy, a najpierš ludzi ź cieła i kryvi, jakija žyli siarod nas i zdabyli viaršyni śviataści. Sustreča sa śviatym praz pasrednictva relikvij — heta nahoda adnavić našu vieru ŭ moc Božaha dziejańnia, a taksama ŭ sumoŭje śviatych, jakija i ciapier žyvuć, dziejničajuć i nie pierastajuć dapamahać nam svaim niaspynnym zastupnictvam pierad lubiačym Boham», — tłumačyć čytačam časopisa «Ave Maria» mahistr teałohii ksiondz Andrej Ryłka.

Pašanu da relikvij śviatoj Terezy šarkoŭščynskija vierniki vyjaŭlajuć pa-roznamu. Voś maładaja žančyna padychodzić da ałtara z pakunkam, poŭnym pialostkaŭ kvietak, ščodra pasypaje prystupki pierad relikvijaryjem. Pry mnie dźvie žančyny pakłali pierad trunoj žyvyja ružy. Heta nievypadkova: śviataja Tereza vielmi lubiła ružy. Jana zryvała ich u klaštarnym sadzie, kab absypać pialostkami Raśpiaćcie. Tamu i na abrazach śviatuju malujuć z kryžam i bukietam ružaŭ u rukach.

Vierniki padychodziać da relikvijaryja śviatoj Terezy, stanoviacca na niekalki chvilinaŭ na kaleni. Niekatoryja molacca sa ślaźmi na vačach — jość ab čym prasić Boha ŭ našym harotnym žyćci. Biaruć abrazy śviatoj (stos lažyć prosta na prystupkach), prykładvajuć da škła, jakim nakryty relikvijaryj. Prychinajucca da relikvij rukoj, hałavoj, pabožna całujuć škło. Kładuć hrošy na achviaru, adychodziać…

Malicca prychodziać nie tolki katoliki, ale i pravasłaŭnyja. Boh adzin.

Tamu što śviet praminaje

Kaścioł stanovicca poŭny pierad Imšoj, a 6-j hadzinie viečara. Viernikaŭ źbirajecca z paŭtysiačy. Bahata dziaciej i moładzi. Chor upryhožvaje nabaženstva śpievam, hraje skrypka. Pieśni vyvučyli novyja, parafijanie ich pakul nie viedajuć i nie mohuć śpiavać razam z choram.

«Isus skazaŭ: «Prasłaŭlaju Ciabie, Ojča, Pan nieba i ziamli, što Ty zakryŭ heta ad mudrych i razumnych i adkryŭ heta dzieciam. Tak, Ojča, bo tak było tabie daspadoby. (…) Pryjdzicie da Mianie, usie spracavanyja i abciažaranyja, i Ja supakoju vas. Vaźmicie jarmo Majo na siabie i navučyciesia ad Mianie, bo Ja cichi i pakorny sercam. (…) Bo jarmo Majo pryjemnaje, i ciažar Moj lohki», — ajciec karmielit Andrej Aven čytaje z ambony Jevanhielle.

«Śviataść nie zaklučajecca tolki ŭ ździajśnieńni cudaŭ abo addańni siabie na achviaru ŭsiespaleńnia. Śviataść — heta ŭmieńnie być Božym dziciom, umieńnie ŭśviadomić svaju maleńkaść», — prapavieduje ajciec Andrej. — «Być Božym dziciom — značyć kročyć małoj darohaj, lubiačy Boha i ludziej, a taksama adkidvajučy marnaść hetaha śvietu. Heta mudry vybar kožnaha čałavieka — tamu što śviet praminaje, a ź im praminaje i jaho pažadlivaść».

Razvažańni, jakimi ajciec Andrej padzialiŭsia ŭ Šarkoŭščynie, jon apublikavaŭ miesiac tamu na partale Catholic.by — tudy i adsyłaju achvotnych aznajomicca z tekstam propaviedzi.

Adpačyvaj uva Mnie

Liturhija słužycca pavodle paradku zvyčajnaha dnia. Achviaravańnie daroŭ. Pieramianieńnie. Kamunija, da jakoj prystupajuć sotni dźvie-try viernikaŭ.

«Niachaj Najśviaciejšy Sakrament zapalić u nas ahoń Tvajoj lubovi, kab my, jak śviataja Tereza, byli Tabie addanyja», — molicca na zakančeńnie Imšy ajciec karmielit Jury Kułaj.

«Nie bojciesia kazać śviatoj Terezie ŭsio, što majecie na sercy, z čym nie možacie spravicca. Bo jana kazała, što na taho, chto budzie malicca da Boha praź jaje zastupnictva, spašle doždž ružaŭ, doždž Božych łaskaŭ», — navučaje ajciec Jury ludziej.

Malicca ŭ šarkoŭščynskim kaściole buduć cełuju noč.
A 21-j hadzinie ŭ kaściole sotnia čałaviek. Cišynia. Prychodziać siamiejnyja pary z małymi dzietkami.

Moładź pačynaje adaracyju. Raśsielisia ŭ koła na padłozie, čytajuć uryŭki sa Śviatoha Pisańnia, sa śviatoj Terezy, pieramiažoŭvajuć ich śpievami. «Nie, ničoha nie kažy, tryvaj u maŭčańni, adpačyvaj uva Mnie», — pavolna vyvodziać maładyja hałasy pad vytančanyja huki skrypki. Pryhožy farmat moładzievaj adaracyi, jaki pryžyŭsia ŭ biełaruskim Kaściole.

Ranicaj 22 žniŭnia šarkoŭščynskija vierniki raźvitajucca z relikvijami śviatoj Terezy, ich pieraviazuć u Hłybokaje. Dalejšy raskład pierehrynacyi: 23 žniŭnia — Parafjanava (Dokšycki rajon), 24 žniŭnia — Połack, 25 žniŭnia — Lepiel, 26 žniŭnia — Orša, 28 žniŭnia — Viciebsk (kaścioł Isusa Miłasernaha).

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?