Ja nie raju vam słuchać jenk ślapych haradoŭ.
Kožny ź ich bieźlič hod nam raskazvaje toje ž.
I, pačuŭšy ich płač i pačuŭšy nanoŭ,
Spačuvajučy im, i svajho ty nie ŭtoiš.

…Dvaccać hod! Dvaccać hod ja ŭsio słuchaŭ, a dumaŭ, što nie
I, zaniaty saboju, badziaŭsia pa parkach i skvierach —
I, narešcie (ŭ Kupałaŭskim) vosień dastała mianie
I tapiła u lisci, a ja vybiraŭsia na bierah.
Vosień-horad-i vosień:
— Davaj, nu, nie płač jak mały!
Raskažy!
Horad-vosień krucilisia ŭ viry šalonym.
Ja chacieŭ utrymacca, i drapaŭ rukami stvały,
I nie moh ratavacca, hallo abryvajučy klonam.
I, kali ja, źniasileny, nohi padciahvaŭ na bruk,
Saramliva, by zhvałčany, chutaŭ siabie ŭ palitonie, —
Nie tapielec, a ryba, ja sam byŭ hatovy na kruk
Načapić svaje vusny, kab być siarod tych, chto nie tonie.
I ja ŭsio raskazaŭ im: pra biedy j nadzieju nadziej
Nie skanać, znoŭ, zaŭčasna patrapiŭšy ŭ podych zimovy,
Pra žadańnie dažyć da kanca hetaj hidkaj razmovy,
Hetaj spoviedzi z metaju, kab spaviadacca radziej i radziej.

… Znajcie, ŭ Mienska jość voka (niachaj sabie tolki adno) —
Niby ŭ błazna raspluščana ź letašniaj čyrvańniu voka.
Aślaplonaje «viečnym ahniom» — kamu treba jano:
I pužaje zdaloku, i bačyć zusim niedaloka.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?