Pišam doŭhija teksty z 1906 hoda
© 2019 | Naša Niva
«Naša Niva» zdźmuchvaje pył z hazietnaha archivu i pačynaje daśledavać supiersučasnuju historyju Biełarusi.My zhadajem źjavy i padziei,
što stali simvałami 2000-ch. Adšukajem u archivach fotazdymki, materyjały, jakija najbolš poŭna, žyva apisvajuć styl hetaha zabytaha dziesiacihodździa.
Epocha, kali spažyvańnie stała mahčymym
Pieršyja hipiermarkiety i kaniec epochi kijoskaŭ. Handlovy centr «Stalica» pad ziamloj. Pieršaja biełaruskamoŭnaja rekłama suśvietnych brendaŭ. Kultavyja prahramy biełaruskaha telebačańnia i zasille sacyjalnaj rekłamy. Razbudova mietro. Novy hramadski transpart i bum na inšamarki. Łatarei jak vobraz «biełaruskaj mary». Kazino i Łas-Viehas u rynkavym sacyjaliźmie. «Kraina zamkaŭ» i nadziei na ahraturyzm.
2001
2002
2003
2000  2001 2002  2003 2004  2005 2006  2007 2008  2009
Jakoj była epocha 2000-ch? Jak jana paŭpłyvała na sučasnuju Biełaruś? Čym my žyli i jak vyhladali? Moda, spažyvańnie, kultura, technałohii, hieroi i zorki tych časoŭ - u našym prajekcie z Samsung Galaxy A50.
Častka 2
Spažyvańnie, rekłama, telebačańnie
Nulavyja pryviali da nas pieršyja viadomyja brendy i dali nadzieju na tannyja šmotki i kamfortny šopinh – biez nazojlivaha «što vas incieresujet» i «a padajcie vu-u-uń toj sok źleva ad vas». Nie ŭsio, viadoma, pryjšło adrazu, ale tym nie mienš heta byŭ čas, kali biełarusy adčuli ŭsie vyhody spažyvieckaha hramadstva.
Dažynki ŭ Smalavičach, 2004 h.
Fota: Archiŭ «Našaj Nivy»
Telezorka Lusia Łuščyk u načnym kłubie «Izium», 2006 h.
Fota: Andrej Lankievič
Pieršyja hipiermarkiety
U 2005 hodzie ŭ Minsku adkryvajecca pieršy hipiermarkiet. Łakacyjaj dla jaho byŭ abrany minski «Ekspabieł». Pa płoščy krama pieraŭzychodziła futbolnaje pole i mahła absłuhoŭvać da 10 tysiač pakupnikoŭ kožny dzień. Pad adnym dacham pradavali pradukty, bytavuju chimiju, techniku, posud, adzieńnie – u toj čas heta byŭ nonsens.

Praz paru miesiacaŭ na adkryćcio druhoha hipiermarkieta ŭ Biełarusi pryjechaŭ sam kiraŭnik krainy. «Mahutny, funkcyjanalny i pryhožy» – daŭ acenku Łukašenka kramie novaj epochi. Mienavita ŭ tyja časy stali razrastacca ŭsie viadomyja nam siońnia «impieryi» sietkavych praduktovych kram.
Ciapier hipiermarkiety – nie navinka navat dla rajcentraŭ. Ale adkryćcio kožnaj bujnoj praduktovaj kramy dla narodu – pa-raniejšamu śviata. Z čerhami, pavietranymi šarami i źnižkami na kansiervavany harošak. Kaho ciapier takim ździviš?

Adkryćcio pieršaha hipiermarkieta, 2005 h.
Fota: Andrej Lankievič
Adkryćcio «Jeŭraopta» ŭ Astraŭcy, 2018 h.
Fota: pres-słužba «Jeŭraopta»
Čytaj jašče

Biełaruskija nulavyja
Častka 1
Kaniec epochi kijoskaŭ
Videa: Minsk 1998 / Viktar Aranin
Šapik u Minsku, 2010 h.
Fota: Siarhiej Hudzilin
Kijoski, jakija navučyli biełarusaŭ pradprymalnaści ŭ 1990-ja, u nulavyja dažyvali apošnija hady. Staličnyja ŭłady paličyli, što hetyja «špakoŭni» psujuć źniešni vyhlad horada, davodziać da halečy stacyjanarnyja kramy, prapanujuć šmat padrobak i prosta nizkajakasnaha tavaru. Uładalnikam šapikaŭ prapanavali pieramiaścicca ŭ pieršyja pavierchi damoŭ. Ipešniki pratestavali, ale 10 tysiač podpisaŭ zmahli tolki adterminavać rašeńnie Minharvykankama. Kali ŭ 2000-m kijoskaŭ u Minsku było kala 3000, to ŭ 2004-m – tolki 730. Bolšaść minčan takim pieramienam była nie rada: iści pa žujku ŭ kramu, surjozna? Dyj haradskomu biudžetu pryjšłosia nie soładka: praz znos kijoskaŭ z vulic jon nie daličyŭsia troch miljardaŭ rubloŭ (nie chvalujciesia, starymi hrašyma) adzinaha padatku. A što da strat pradprymalnikaŭ? Kampiensavać ich nichto nie źbiraŭsia.
Mini-kafe «Chutka-Smačna», 2006 h.
Fota: Jula Daraškievič
Da 2009 hoda šapiki sa staličnych vulic praktyčna źnikli. Vystajali tolki «Biełsajuzdruk» i lehiendarnyja mini-kafe «Chutka-Smačna». Što cikava, siońnia dziakujučy modzie na vuličnuju ježu kijoski atrymali druhoje žyćcio – u chipstarskim farmacie. Burhiernaja na kołach na Kastryčnickaj, fudtraki z bulbaj fry i chot-dohami ŭ «Piasočnicy» stali novymi miescami pryciahnieńnia moładzievaj tusoŭki. Choć pa formie heta ŭsio z 1990-ch i 2000-ch.

«Stalica» pad ziamloj
U 2006-m šapaholiki trymcieli: u Minsku adkryŭsia pieršy handlovy centr. Z bucikami, kafe, kino, boŭlinham, da taho ž — padziemny! «Stalicu» budavali try hady. Padobny architekturny prajekt u horadzie rabili ŭpieršyniu.


Kali ekśpiertyza zaćvierdziła kaštarysny košt, kiraŭnictva horada spałochałasia vialikaj ličby. Paŭłaŭ daŭ pramoje ŭkazańnie: skaracić vydatki na tracinu, až da taho, što prybrać adzin padziemny pavierch. Ale my schitryli, nazvali adzin uzrovień antresolnym. Ryzyknuli, bo źmianšać nie mieła sensu – ekanomija atrymlivałasia niaznačnaj, a abjekt straciŭ by svaju ŭnikalnaść. Paśla heta niehatyŭna adbiłasia b i na jaho akupnaści. Kali kiraŭnik horada zrazumieŭ naš vykrut, łajaŭsia strašna, ale praces užo było nie spynić.
"
Hałoŭny architektar HC «Stalica» Michaił Haŭchfield, «Minski kurjer».
Płošča Niezaležnaści źmianiła svoj vyhlad. Źjaviŭsia fantan (pa zadumie, darečy, ich musiła być dzieviać), vyras šklany kupał. Mierkavałasia jašče vysokaja ahladnaja placoŭka z panaramnym liftam, ale čamuści ad jaje admovilisia – zamiest hetaha ŭpryhožyli kupał skulpturami busłoŭ i hierbami abłasnych haradoŭ. Treba skazać, što «Stalica» stylistyčna vielmi nahadvała realizavany na 5 hadoŭ raniej u Maskvie handlovy centr «Achotny rad». «Internacyjanalny» architekturny styl u Biełaruś prychodziŭ z ahladkaj na Maskvu.

«Stalica» doŭhi čas zastavałasia hałoŭnym šopinh-centram, ale siońnia jaje handlovyja płoščy zbolšaha pustujuć. Moładź pieramanili novyja moły – ź vialikimi fudkortami i dobraj vientylacyjaj. Nie vytrymali kankurencyi i inšyja staličnyja handlovyja astravy – «Impuls», «Lusterka», «Parkinh».

Płošča Niezaležnaści, 2002 h.
Fota: Bymedia.net
Svajo telebačańnie
Heta siońnia modna žyć biez televizara, a ŭ nulavyja TB hladzieli ŭsie. Tady ŭ sietcy viaščańnia źjavilisia biełaruskija telekanały STB, ŁAD. Zamiest ORT 25 červienia 2002 hoda na ekrany biełarusaŭ pryjšoŭ telekanał ANT. Pačynałasia novaja epocha dla biełaruskaha telebačańnia. Vodhuki na pieršyja prahramy byli roznyja. «Ščyra kažučy, ja dumaju, što kali ANT dalej nie razaŭje dumku, to moža nie vytrymać kankurencyi z navinami BT. Ich siužetam nie chapaje vastryni. Mnie nie vielmi spadabałasia, jak aformlena studyja», – acaniŭ efir adzin z tahačasnych deputataŭ Uładzimir Dzialendzik.
U 2002-m źjaviŭsia Pieršy muzyčny kanał, dzie zavisała ŭsia moładź. Akramia muzyki, tut byŭ interaktyŭ: vinšavańni, znajomstvy, zamova klipaŭ (tym, chto časta prasiŭ pastavić lubimaha śpievaka, potym prychodziŭ unušalny rachunak za telefon). Dziakujučy Pieršamu muzyčnamu na ŭsiu krainu stali viadomyja vidžei Kacia Pytleva i Łjusia Łuščyk Lucyja Hieraščanka.
Videa: Mis Biełaruś 98 / Svetlana Kuznetsova
Kancertnaja afiša Rusi i Kaci Pytlevaj, 2005 h.
Fota: Archiŭ «Našaj Nivy»
Spačatku efir parvała prahrama «Za škłom». Hledačy kruhłasutkava sačyli, jak šeść zvyčajnych čałaviek žyvuć u haścinicy. Im prydumlali zadańni i za ich vyrašali, kamu zastacca. Potym nas zachapiła hulnia na vyžyvańnie «Apošni hieroj» (usie ž pamiatajuć vyprabavańnie, dzie ŭdzielnikam daviałosia jeści tłustych biełych ličynak?). Nu a paśla pryjšoŭ «Dom-2» ź jaho intryhami, plotkami, biaskoncymi razborkami i «łobnym miescam».
Biełaruskaha kantentu na TB u nulavyja paboleła, ale jon patanaŭ u vale zamiežnaha. Biudžety našych kanałaŭ byli abmiežavanyja i nie dazvalali zdymać maštabnych prajektaŭ. Pakaleńnie rasło na rasijskich prahramach i trešovych pieradačach MTV. Najbolšyja rejtynhi mieli realici-šou.

U 2000-ja kumirami moładzi stanavilisia navaśpiečanyja vykanaŭcy z «Fabryki zorak». Ź biełarusaŭ na muzyčnym realici-šou zaśviacilisia Natalla Padolskaja, Dźmitryj Kałdun i Ryta Dakota.
Kultavyja pieradačy
«Padarožža dyletanta» i jaho niaźmienny viadoŭca Juryj Žyhamont – u kruhłych akularach, kapielušy i z sakvajažam. Kožny vypusk – raspovied pra admietnuju biełaruskuju viosku ci niezvyčajnaje miastečka. Etnahrafičnyja prahramy zazvyčaj sastupajuć pa papularnaści zabaŭlalnym šou, ale hetaja pratrymałasia ŭ efiry 15 hadoŭ i praciahvaje vychodzić u siecivie.
«5ch5». Sapraŭdny chit BT – moładzievaje tok-šou, jakoje vychodziła (!) u žyvym efiry. Samyja haračyja vypuski prypadali na sieradu, kali ŭ studyi ładzili dyskusii. Padletki abmiarkoŭvali patrebu fizkultury ŭ škole, stasunki z nastaŭnikami, suženskija zdrady i miesca žančyny ŭ siamji. Z hetaha tok-šou, darečy, pačynali karjeru Dźmitryj Šepieleŭ i Dzianis Kurjan.
«Vybar». U tok-šou ŭdzielničali nie tolki zaprošanyja ekśpierty, ale i telehledačy: jany mahli patelefanavać u studyju i vykazać svajo mierkavańnie. Pieradača zadumvałasia jak hramadska-palityčnaja, dzie hości abmiarkoŭvajuć vostryja temy. Spačatku viadoŭcam byŭ Jahor Chrustaloŭ, paśla – Siarhiej Darafiejeŭ. Apošniamu ŭdavałasia na praciahu efiru trymać vysoki hradus dyskusii.
Sacyjalnaja rekłama
Sacyjalnaja rekłama na TB u nulavyja była asobnym vidam kreatyvu. Surovaja i biaźlitasnaja, źniataja byccam na chatniuju «mylnicu», svaimi mesedžami jana biła ŭ samaje serca. «Spłaci padatki i śpi spakojna», «Žyvi biez narkotykaŭ», «Trymajsia na adlehłaści – ŚNID»... Zmročnaści dadavali kadry sa šprycami i rossypam damino. MNS zaklikała ŭstaloŭvać aŭtanomnyja pažarnyja apaviaščalniki i chavać zapałki ad dziaciej, milicyja – začyniać dźviery i viešać śviatłoviartalnyja elemienty na hužavyja pavozki (a što vy chacieli, 2000 hod na dvare!). Braŭ za dušu sacyjalny rolik pra ekanomiju vady: kropielku ŭ kranie ledź nie razłučyli z mamaj. Što admietna, sacyjalnaja rekłama nulavych časta była biełaruskamoŭnaj.
Lehiendarnaja sacyjalnaja rekłama 2000-ch ad biełaruskaj mytni. Režysioram vystupiŭ Andrej Kudzinienka, a hałoŭnuju rolu vykanaŭ Raman Padalaka – ciapierašniaja zorka Kupałaŭskaha teatra. Nu i muzyka Prodigy taksama ŭražvaje. Ujavicie siońnia pa TB sacyjalnuju rekłamu pad jakuju-niebudź Łedzi Hahu.
Biełaruskaja ž kamiercyjnaja rekłama ŭ 2000-ja tolki pačynała raźvivacca. Admietnaść taho času – prosta zaškalvańnie seksizmu. Tady heta ŭsprymałasia absalutna naturalna.

Z pačatku nulavych suśvietnyja brendy pačynajuć kamunikavać ź biełaruskaj aŭdytoryjaj na movie tytulnaj nacyi. Adnym ź pieršych havaryć pa-biełarusku staŭ i partnior hetaha prajekta – Samsung Electronics.
Rekłama Samsung u časopisie «Dabierman», 2007 h.
Zaŭvažnaj źjavaj na rynku biełaruskaj rekłamy, jakoj u nulavyja ŭžo było davoli šmat, staŭ fiestyval ADNAK. Z 2010 hoda žury štohod padvodziła vyniki i abirała najlepšyja prykłady biełaruskamoŭnaj rekłamy i kamunikacyjnych kampanij.
Na pačatku nulavych asnovu haradskich aŭtaparkaŭ składali «Ikarusy». Pa maršrutach kursiravali madeli, vypuščanyja 30 hadoŭ tamu. Mnohija ź ich – patrymanyja busy, pryhnanyja z Rasii, Polščy i Čechii paśla kapitalnaha ramontu. Vyličyć takija možna było pa instrukcyjach u sałonie na zamiežnaj movie.
«Ikarusy» byli staličnym biestsieleram. Aŭtapark lubiŭ ich za vialikuju ŭmiaščalnaść, dobruju vientylacyju i zručnuju płaniroŭku. Ale i minusaŭ chapała. Haradžanie dobra pamiatajuć vuzkija dźviery, vysokija prystupki, parvanyja «harmoniki», praź jakija zalivała, i drennyja piečki – uzimku ŭ sałonie było duža chałodna. Na asobnych maršrutach Minska možna było taksama sustreć aŭtobusy Likinskaha zavoda – LiAZy. Hałoŭnym niedachopam haradskoha transpartu była jaho mocnaja znošanaść. U starych aŭtobusach zdaralisia pałomki, a ŭ tralejbusach pieraharała pravodka, z-za čaho ŭźnikali pažary.
Ajčynny transpart
MAZ sprabavaŭ vypuścić svaje aŭtobusy jašče ŭ 1992-m, ale pieršyja madeli, zroblenyja pa typu niamieckich Neoplan, byli zanadta darahimi dla biudžetu – kožnaja kaštavała kala 200 tysiač dalaraŭ. Tolki praz 15 hadoŭ, prajšoŭšy niekalki madernizacyj, MAZy całkam zamianili zamiežny transpart. Apošnija «Ikarusy» jeździli pa stalicy ŭ 2007-m i paśla byli pieradadzieny budaŭničym arhanizacyjam – vazić rabočych na abjekty. Jarkija, adnosny biasšumnyja, ź nizkimi padłohami i šyrokimi dźviaryma aŭtobusy minskaha zavoda vyhladali sučasna. A jašče na novych MAZach byli takija ž fary, jak na Lamborghini. Nijakaha płahijatu: prosta zakuplalisia jany ŭ adnaho niamieckaha vytvorcy.
Aŭtobus u Minsku, 2002 h.
Fota: Bymedia.net
Hramadski transpart u Breście, 2007 h.
Fota: Archiŭ «Našaj Nivy»
Mietro ŭ nulavyja adkryvaje novuju staronku ŭ svajoj historyi. Ekanamičny ŭzdym dazvalaje budavać čarhovyja stancyi. Dabiracca z adnaho kanca Minska ŭ druhi stanovicca zručniej. U 2001-m zapracavali «Mahiloŭskaja» (kaliści jaje źbiralisia nazvać «Sacyjalistyčnaj», ale, dziakuj bohu, pieradumali), u 2005-m – «Spartyŭnaja», «Kuncaŭščyna» i – ta-dam! – «Kamiennaja Horka» (heta, darečy, samaja zachodniaja stancyja mietro ŭ SND i byłym SSSR).
U 2007-m – «Barysaŭski trakt» i «Uručča». Cikavy fakt: stancyi lubili adkryvać u Dzień Kastryčnickaj revalucyi. Stancyi ž treciaj linii ciapier buduć adčyniać da 3 lipienia. Užo tady mietro štodzień karystalisia 800 tysiač čałaviek. Darečy, mienavita ŭ nulavyja ŭ padziemcy źjavilisia televizary. Na ich mierkavałasia krucić vypuski navin i sacyjalnuju rekłamu. Pa fakcie ž tady efir staličnaj padziemki zapoŭnili klipami biełaruskich artystaŭ.
Mietro
Narodnaje adkryćcio stancyi «Spartyŭnaja», 2005 h.
Fota: Andrej Lankievič
Łatarejny biznes
Nulavyja nie nazavieš bahatymi – asabliva dla rabotnikaŭ biudžetnaj śfiery. Pavieryć, što kvateru ŭdasca vyjhrać u łatareju, było kudy praściej, čym u mahčymaść na jaje zarabić. Tamu «pradaŭcy ŭdačy» byli nadzvyčaj papularnyja.

Łatarejki kuplali ŭsie: školniki i piensijaniery, lekary i pažarnyja, rabočyja zavoda i nastaŭniki. Adnyja brali kvitki ŭ jakaści rešty ŭ kasach, inšyja admysłova adkładali hrošy z zarobku i navat pradavali mašyny, kab paŭdzielničać u rozyhryšy. Była tradycyja daryć bilety i na siamiejnyja śviaty. Sapraŭdnaj udačaj ličyłasia sarvać džek-pot. U 2009-m pryz skłaŭ rekordnyja 255 tysiač dalaraŭ! Dastaŭsia jon piacikurśniku Bresckaha techničnaha ŭniviersiteta. Chłopiec pieraličyŭ častku sumy dziciačym damam, kupiŭ sabie kvateru ŭ stalicy i novieńkuju BMV, a jašče źbiraŭsia nabyć vinahradniki va Ukrainie.

Łatarejny biznes – zrešty, jak i ciapier – całkam naležaŭ dziaržavie. Zasnavalnikami samych bujnych łatarej byli Kiraŭnictva spraŭ prezidenta i Ministerstva sportu i turyzmu. Pa zakonie pałova vyručki ad rozyhryšu nakiroŭvałasia ŭ pryzavy fond, pałova – u biudžet: naprykład, na raźvićcio fizkultury i sportu. Da Dažynak i Dnia Pieramohi vypuskali śpiecyjalnyja tyražy.
Prodaž łatarej u Minsku, 2006 h.
Fota: Andrej Lankievič
«Kraina Zamkaŭ»
i ahraturyzm
Turystyčny imidž krainy pačaŭ farmiravacca akurat u nulavyja. Treba było pryciahnuć da miascovych słavutaściaŭ nie tolki zamiežnikaŭ, ale i ŭłasnych hramadzian, mnohija ź jakich byli ŭpeŭnieny, što ničoha cikavaha tut niama, i jechali na «ŭsio ŭklučana» ŭ Turcyju i Jehipiet. Staŭku zrabili na zamki i ŭnikalnuju pryrodu. U 2000-m u śpis Suśvietnaj spadčyny JUNIESKA ŭklučyli Mirski zamak. Praź piać hadoŭ tudy ž patrapiŭ pałac Radziviłaŭ u Niaśvižy. Jany sastupali zamiežnym pałacam pa pampieznaści i staražytnaści, ale byli važnyja dla biełaruskaj kultury pamiaci – jak abjekty, praź jakija možna dakranucca da vialikich kniazioŭ i siaredniaviečnych lehiend.
Pałac u Niaśvižy, 2005 h.
Fota: Jula Daraškievič
Turysty i rekanstrukcyja, Niaśviž, 2009 h.
Fota: Siarhiej Hudzilin
Čytaj jašče

Biełaruskija nulavyja
Častka 3
U 2005-m Biełaruś uvajšła ŭ Suśvietnuju turystyčnuju arhanizacyju. Čynoŭniki vieryli, što ŭ krainy jość usie šancy stać novym centram pryciahnieńnia padarožnikaŭ: tut tabie i zručnaje hieahrafičnaje stanovišča, i spakojnaja palityčnaja abstanoŭka, i bahataja kultura. Ale, što chavać, ad turystyčnaj infrastruktury chaciełasia bolšaha. Ni narmalnych prydarožnych kafe, ni sietki tannych chostełaŭ, ni suvienirnych mahnicikaŭ na chaładzilnik. U 2009 hodzie na ŭsiu krainu byŭ adzin (!) piacizorkavy hatel – «Jeŭropa».
Moładź u Minsku, 2007 h.
Fota: Jula Daraškievič
Nacyjalnaj idejaj u tyja časy staŭ ahraekaturyzm. U 2006-m byŭ pryniaty znakamity prezidencki ŭkaz, jaki musiŭ udychnuć u viosku druhoje žyćcio. Haspadaram siadzib dali padatkovyja lhoty (u hod treba było płacić u biudžet tolki adnu bazavuju vieličyniu) i kredyty pad 5% hadavych. Ujaŭleńnie malavała, jak zamiežniki paciahnucca ŭ Biełaruś pa viaskovuju ramantyku: daić koz, jeści draniki i lapić hlinianyja zbany. Ale siadziby karystalisia bolšaj papularnaściu siarod svaich hramadzian – jany składali 70% haściej. Mahčyma, raźvićcio ahraturyzmu stała adnym sa šturškoŭ, dziakujučy jakim biełarusy adčuli ŭsiu mahiju daŭnšyftynhu i pačali mianiać staličnyja kvatery na viaskovyja chaty.

Uletku adpačyvali na plažach Naračy, dzie prapanoŭvali pakaštavać vendžanaha vuhra, i Brasłava, dzie vada była ciaplejšaja, čym u Bałtyjskim mory. Uzimku jeździli na svaje pieršyja harnałyžnyja kurorty. Mienavita ŭ nulavyja adkrylisia «Jakuckija hory» i trasy ŭ «Łahojsku» i «Siličach». «Tak, nie Alpy, ale i ceny nižejšyja», – paryravała tady ŭ adkaz na krytyku kiraŭnictva śniežnych kurortaŭ.

Mienavita ŭ 2000-ch Biełaruś stanovicca turystyčnaj Miekkaj dla rasijan. Mienavita jany składali asnoŭnaje jadro turystaŭ, dla jakich infrastruktura adpačynku rabiła ŭsio, što ŭmieła na toj čas. U «dziasiatyja» trend źmienicca i ŭsia kraina budzie rabić sproby adkrycca hłabalnamu śvietu.

Bal u Niaśvižy, 2009 h.
Fota: Bymedia.net
Nulavyja padaryli nam pieršyja vialikija fiestyvali. U Łahojsku zapuścili svoj «Aktoberfest» – «Kubak piva». Za dva dni tut vypivałasia 10–15 tysiač litraŭ piennaha napoju! Udzielniki zmahalisia za draŭlany kubak ručnoj raboty, hałasavali za samyja smačnyja kiłbaski i padpiavali «Pałacu» i «Krambambuli».
Fiestyvali
Fiestyval «Bitłz nazaŭždy» ŭ SAK «Łahojsk» / another.by
Fest u Navahradku, 2002 h.
Fota: Andrej Lankievič
Prychilniki «bitłoŭ» źbiralisia na oŭpen-ejr «Beatles-Forever!». Fiestyval, dzie možna było pasłuchać kaviery na lehiendarnyja chity livierpulskaj čaćviorki, taksama prachodziŭ pad Łahojskam i, niahledziačy na status mižnarodnaha, byŭ biaspłatnym.

Tady ž papularnaść nabirali śviaty siaredniaviečnaj kultury – z rycarskimi turnirami i haradami majstroŭ. Z 2007-ha amatary histaryčnaj rekanstrukcyi źjazdžalisia na fest u Mścisłavie. Praz dva hady staražytnaja muzyka zahučała i ŭ Halšanach. Mnohija tady spadziavalisia, što heta stanie šturškom da adradžeńnia pałaca Sapiehaŭ. Ale rezidencyja mahnataŭ pavolna pačała paŭstavać z ruin užo ŭ «dziasiatyja»…
Fest u SAK «Łahojsk», 2005 h.
Fota: Siarhiej Hudzilin
2000 - 2009
Da sustrečy na ekranach
Tekst
Natalla Łubnieŭskaja
Dyzajn i tekst
Siarhiej Hudzilin