Truny paŭstancaŭ 1864-ha pierapachavali ŭ Vilni ŭ kapličcy na mohiłkach Rosy. 

Ludzi nanieśli ŭ kaplicu z trunami paŭstancaŭ kvietak, viankoŭ, usio heta pakinuli la śpiecyjalnaj aharodžy, a ŭžo na samym hanarovym miescy stajali vianki ad uradaŭ Biełarusi, Polščy, Litvy, Łatvii i Ukrainy. 

Biełaruski vianok, naturalna, z čyrvona-zialonaj stužkaj.

I heta badaj što adziny napamin pra aficyjnuju simvoliku, bo bolš aficyjnaja simvolika ni ŭ jakim vyhladzie na pierapachavańni Kalinoŭskaha nie prysutničała, biełarusy ŭziali z saboj tolki nacyjanalnyja bieła-čyrvona-biełyja ściahi. 

Jak raskazaŭ «Našaj Nivie» minski artapied Alaksandr Drozd, jon vyrašyŭ vypravić hetuju niedarečnaść u kaplicy i paprasiŭ litoŭskuju vartu dazvolić pastavić vianok ź bieła-čyrvona-biełaj azdobaj:

«Bo heta — vianok ad narodu, a toj — ad uładaŭ». 

Fota Eduarda Palčysa.

Fota Eduarda Palčysa.

Dla hetaha, kaža Alaksandr, jon źviarnuŭsia da dziaŭčyny na varcie. 

«Ja joj patłumačyŭ, što našyja nacyjanalnyja kolery bieła-čyrvona-biełyja. Jana pajšła nasustrač, ale praź niejki čas ja jašče raz pryjšoŭ u kaplicu, a tam jaho ŭžo nie było. U čym sprava? Dziaŭčyna spasłałasia na administracyju: maŭlaŭ, skazali viarnuć usio nazad. Ale ja tady prosta tam sustreŭ Kastusiova, jon palityk, patłumačyŭ jamu situacyju, my ŭdvaich pajšli vyrašać hetaje pytańnie znoŭ. Užo ŭmiašaŭsia chłopiec z varty, vysłuchaŭ nas i skazaŭ «biez prablem, kali tak» i, ni z kim ničoha nie ŭzhadniajučy, nie «bajučysia administracyi», uziaŭ i pastaviŭ vianok nazad!» — raskazaŭ doktar. 

Praŭda, chto mienavita prynios mienavita hety vianok, pakul nieviadoma. 

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0