Na YouTube źjaviłasia jašče adno aŭdyjapaćviardžańnie, jak prachodziła hałasavańnie na vybarach prezidenta ŭ Viciebsku: staršynia ŭčastkovaj vybarčaj kamisii №26 u SŠ №44 Maryna Piečań prymušaje kaleh padpisać sfalsifikavany pratakoł, piša TUT.BY. Adznačym, što heta ŭsio taja ž 44-ja viciebskaja škoła, u jakoj raniej źjaviŭsia aŭdyjazapis, jaki paćviardžaje, što, jak miarkujecca, kiraŭnik rajona Siarhiej Stašeŭski prymušaŭ nastaŭnikaŭ na ŭčastku №25 źmianić pratakoł paśla vybaraŭ.

Na novym zapisie čutna razmova staršyni ŭčastkovaj kamisii, vychavalnicy pradoŭžanaha dnia viciebskaj SŠ №44 Maryny Piečań, ź jaje členami.

Maryna Piečań i kalehi prosiać padpisać «inšy» pratakoł, jaki adroźnivajecca ad hetaha, nastaŭnicu, da jakoj źviartajucca «Śvieta».

Śviatłana piarečyć:

— Tut niapraŭda, Maryna Mikałajeŭna.

— Ja razumieju, što tut niapraŭda, Śvieta, — zhadžajecca Maryna Piečań.

Dalej niekatoryja frazy vymaŭlenyja nierazborliva.

— I jak ja budu svajmu dziciaci ŭ vočy hladzieć? — pytajecca siabra kamisii Śviatłana.

(Miarkujučy pa ŭsim, heta nastaŭnica małodšych kłasaŭ Śviatłana Šuniakova. Z usich členaŭ kamisii tolki jaje imia ŭ padpisanym pratakole pačynajecca na S. i tolki jaje podpisu ŭ im niama. — Zaŭv. TUT.BY.)

Fota pradastaŭlena viciebskimi niezaležnymi naziralnikami

— Śvieta, jak ty nie možaš zrazumieć: ich źnimuć zaŭtra [jak miarkujecca, havorka pra sfalsifikavanyja pratakoły].

— Maryna, ja ciabie prasiła: nie ŭmiešvaj mianie [usie]. Ja nie chacieła [być u kamisii]. Ja ŭ traŭni tabie pra heta kazała.

— Kaniec [mierkavana — falsifikacyjam pry padliku hałasoŭ na vybarach] budzie, ale, napeŭna, nie ŭ hety raz.

— Chaj budzie kaniec, ale nie z maim podpisam. Chočacie, padrablajcie [moj podpis].

— Ale ŭ mianie nie prymuć dakumienty, Śvieta, — sprabuje ŭhavaryć kalehu Maryna Piečań.

— Maryna, nie ciśni mnie na sumleńnie. Ja nie viedaju, jak mnie spać, kali ja padpišu heta.

Śviatłanu «biaruć u abarot» i inšyja kalehi:

— U nas jość dzieci, my ŭsie za ich baimsia. Jość kredyty.

— Voś mienavita: u mianie jość dzieci, — adstojvaje svaju pazicyju Śviatłana.

U niejki momant u pamiaškańni hučać mužčynskija hałasy:

— Dziaŭčaty, vam dapamahčy?

— Nie, pakul usio dobra.

Śviatłanu znoŭ pačynajuć «apracoŭvać».

— Ja nie zmahu vyjechać, pakul nie budzie da kanca padpisany pratakoł, — kaža staršynia kamisii.

— Nu jak tak, Maryna? — ździŭlajecca Śviatłana. — Navat blizka tam [u pratakole] niama taho, što praŭda!

— Ja razumieju heta ŭsio. Śvieta, u mianie ŭ samoj voś tut voś [jak miarkujecca, pakazvaje na horła], — zapeŭnivaje Piečań.

— Ja vas prasiła-maliła: nie staŭcie mianie nikudy, — amal sa ślaźmi kaža Śviatłana.

Žančyny praciahvajuć emacyjna abmiarkoŭvać toje, što adbyvajecca.

U pamiaškańnie znoŭ zachodzić mužčyna:

— Moža być, nam umiašacca ŭ hety praces?

— Nie, nie treba, — zapeŭnivajuć jaho žančyny.

— A vy siońnia budziecie spać naohuł? — pytajecca ŭ kaleh Śviatłana.

— Davajcie nie budziem hučna havaryć, pryciahvać da siabie ŭvahu, — sychodzić ad adkazu na pytańnie Piečań.

U rešcie rešt Śviatłanu davodziać da śloz, ale jana nie padpisvaje pratakoł.

Adna z kalehaŭ u jaje pytajecca:

— Śvieta, što nam rabić?

— Žyć sumlenna, — adkazvaje piedahoh.

TUT.BY nie zmoh atrymać apieratyŭny kamientar pa situacyi ni ŭ adnaho ź mierkavanych udzielnikaŭ.

My datelefanavalisia tolki da dyrektara SŠ №44 Viciebska Siarhieja Pitalenki.

— Voś užo druhi aŭdyjazapis z vašaj škoły trapiŭ u internet.

— Na žal.

— Skažycie, na hetym zapisie razmaŭlajuć pamiž saboj supracoŭniki vašaj škoły?

— Nie viedaju. Nie budu kamientavać. Jak havorycca, ja na paŭzie. Ja byŭ na ŭčastku №25, zajmaŭsia svajoj pracaj. I što adbyvałasia na ŭčastku №26, nie viedaju.

— My možam atrymać kamientary adnosna hetaha zapisu va ŭdzielnikaŭ razmovy: Maryny Piečań i Śviatłany Šuniakovaj?

— Jany ŭsie ŭ adpačynku. U škole ich niama.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?