Raźvitańnie ź Lvom Mikałajevičam Humileŭskim adbudziecca 6 lipienia (aŭtorak) 2021 hoda ŭ žałobnaj zale pa adrasie Kulman, 33a z 10.00 da 11.00.

Leŭ Mikałajevič Humileŭski jarka zajaviŭ pra siabie jašče ŭ 1958 hodzie. Bolš za paŭstahodździa jon plonna i paśpiachova pracavaŭ u halinie stankovaj i manumientalnaj skulptury. Ź pieršych vystaŭ, dzie ekspanavalisia jaho tvory, Leŭ Humileŭski pakazaŭ siabie jak vyrazny mastak sa svaim indyvidualnym stylem i płastyčnaj movaj. Pra heta śviedčać jaho znakavyja skulptury «Partyzanskaja siamja», «Kryłataja», «Sałdacki naciurmort» i inš. Pačynajučy z 1980-ch i paźniej Leŭ Humileŭski aktyŭna stvaraŭ nacyjanalny letapis biełaruskaj historyi i kultury. Płastyčnyja vobrazy Maksima Bahdanoviča, Mikałaja Husoŭskaha, Kastusia Kalinoŭskaha, Janki Kupały, Adama Mickieviča, Michaiła Ahinskaha, Kanstancina Astrožskaha, Alaksandra Puškina, kniazioŭ Radziviłaŭ, Siarhieja Rachmaninava, Francyska Skaryny, Uładzisłava Syrakomli źjaŭlajucca ideałami svajho času razam z vobraznymi partretami sučaśnikaŭ: Alaksandry Klimavaj, Uładzimira Karatkieviča, Michaiła Savickaha, Anatola Sysa, Maksima Tanka i inš.

Leŭ Humileŭski na praciahu 26 hadoŭ zajmaŭsia piedahahičnaj dziejnaściu. Sumiesna ź Michaiłam Savickim (žyvapis) i Hieorhijem Papłaŭskim (hrafika) skulptar uznačalvaŭ majsterniu skulptury ŭ «Tvorčych akademičnych majsterniach žyvapisu, hrafiki i skulptury» (1993-2010).

Narodny mastak Biełarusi (1991). Łaŭreat Dziaržaŭnaj premii Respubliki Biełaruś (1974) za pomnik Janku Kupału ŭ h. Minsku ŭ saaŭtarstvie z Anatolem Alaksandravičam Anikiejčykam i Andrejem Michajłavičam Zaśpickim. Zasłužany dziejač mastactvaŭ Respubliki Biełaruś (1977). Łaŭreat premii Sajuznaj dziaržavy ŭ halinie litaratury i mastactva (2010) za pomnik Janku Kupału ŭ h. Maskvie ŭ saaŭtarstvie ź Siarhiejem Lvovičam Humileŭskim. Uznaharodžany siarebranym miedalom im. Mitrafana Hrekava (1983) za miemaryjalny kompleks «Zmaharam za Savieckuju ŭładu» ŭ Mahilovie, miedalom Francyska Skaryny (2001).

Naradziŭsia 31 kastryčnika 1930 hoda ŭ Maskvie, RSFSR. Maci Frania Vikienćjeŭna Paŭlukievič rodam z chutara Žernieliški Brasłaŭskaha rajona Viciebskaj vobłaści. Z 1933 hoda žyvie ŭ Biełarusi, spačatku ŭ Stara-Barysavie Barysaŭskaha rajona Minskaj vobłaści, z 1944 hoda ŭ Niaśvižy Minskaj vobłaści, z 1949 hoda ŭ Minsku. Vučyŭsia ŭ studyi vyjaŭlenčaha mastactva ŭ Niaśvižy (1946-1949) u Michaiła Kanstancinaviča Sieŭruka, Minskim mastackim vučyliščy (1949-1950, 1953-1955, ź pierapynkam na vajskovuju słužbu) u Viktara Barysaviča i Aleny Alaksandraŭny Papovych, Biełaruskim dziaržaŭnym teatralna-mastackim instytucie (1955-1961, na adździaleńni skulptury) u Alaksieja Kanstancinaviča Hlebava, Andreja Anufryjeviča Biembiela. Vykładaŭ mastackija dyscypliny i skulpturu ŭ Minskaj dziciačaj mastackaj škole (1961-1962), Minskim mastackim vučyliščy (1962-1966), Biełaruskim dziaržaŭnym teatralna-mastackim instytucie (1968-1972), dziaržaŭnaj ustanovie kultury «Tvorčyja akademičnyja majsterni žyvapisu, hrafiki i skulptury» (1993-2010). Člen Sajuza mastakoŭ BSSR z 1964 hoda (siekcyja skulptury). Udzielnik vystaŭ z 1958 hoda.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна