Andrej Skurko

Andrej Skurko

Prodkaŭ Andreja raskułačvali, vysyłali ŭ Kazachstan

Andrej žanaty, razam z žonkaj Paŭlinaj jany hadujuć syna Tamaša, jakomu chutka spoŭnicca paŭtara hodzika. Paŭlina zhadvaje, što na pieršym spatkańni 11 hod tamu Andrej pavioŭ jaje ŭ Centralnuju kniharniu, kab pakazać novavydadzienuju encykłapiedyju viosak i haradoŭ, dzie adšukaŭ pamyłki. Knihi i dla Andreja, i dla Paŭliny značać vielmi šmat. Pry pieratrusie 8 lipienia ŭ ich spytali: «Navošta stolki knih?» Andrej nie znajšoŭsia, što adkazać.

 Kali dzieviać hod tamu my ažanilisia, mnie było pryjemna, što našy knihi abjadnalisia. Pryjemna było pastavić ich pobač u našaj ahulnaj biblijatecy, našym zdabytku. Paśla Andrej sam zrabiŭ dla knižak palicy: chacieŭ, kab było pryhoža, u stylistycy viaskovych šafaŭ našych dziadoŭ.

Andrej i Paŭlina. Fota z asabistaha archiva

Andrej i Paŭlina. Fota z asabistaha archiva

Šmat što Andrej Skurko zrabiŭ svaimi rukami i dla apošniaha ofisa redakcyi «Našaj Nivy», jaki ciapier apiačatany. Jamu padabajecca majstravać štości svaimi rukami, pracavać z drevam paśla ofisnaj pracy jon moh pryjści ŭ svoj dryvotnik ź instrumientami i struhać pa niekalki hadzin, kali była mahčymaść. Jaho heta supakojvaje.

 Jašče Andrej vielmi lubić ziamlu, pracavać na joj. Jamu dajecca aharodnictva. Kali minułym letam papiaredžvali, što praz karanavirus mohuć pryjści ciažkija časy, jon pasadziŭ kala doma bulbu. Sadžaŭ kabački, hurki, dahladaŭ drevy», raskazvaje Paŭlina.

Moža pažartavać ź luboj situacyi

Raspaviadajučy pra Andreja, nielha nie zhadać jaho nievierahodnaje pačućcio humaru. Na kožnuju situacyju ŭ jaho znojdziecca trapnaja cytata ci aniekdot.

 Usie dzieviać hod zamužža ja śmiajusia. Andrej moža pažartavać ź luboj situacyi. Navat na pieratrusie jon usio źmiakčaŭ svaimi žartami. Nam nielha było vychodzić z doma, a syn vielmi chacieŭ, usio damahaŭsia pajści pahladzieć sabaku ŭ vakolicach: «Avavu-avavu». Andrej tady skazaŭ: «Škada, što dziadzi siońnia pryjšli da nas biez «Avavy». Ja na heta ŭśmichnułasia. A jašče jon usio nazyvaŭ siłavikoŭ «eti miłyje džientlmieny», cytujučy hieroja adnaho ź lubimych mulcikaŭ «Vostraŭ skarbaŭ».

Paŭlina kaža, što jany ŭ siamji nikoli nie abmiarkoŭvali emihracyju, tamu što kožny ź ich vielmi lubić rodnuju krainu.

Heta naša ziamla. Dla nas z Andrejem vielmi važna, što tut žyli našy svajaki. Prodkaŭ Andreja raskułačvali, vysyłali ŭ Kazachstan, tam zahinuła jaho praprababula. I my nie možam pakinuć ziamlu našych dziadoŭ.

Hanna Paŭłaŭna, mama Andreja, biaskonca hanarycca synam.

— Pra Andreja možna raskazvać doŭha i mnoha, i ŭsio roŭna ŭsie jaho čałaviečnyja jakaści nie pieradasi. Jon cudoŭny baćka, muž, syn. Tolki dziakujučy jamu ja pišu hetyja radki: kolki Andrej dapamahaŭ mnie ŭ baraćbie z ankałohijaj! Usie prablemy jon vyrašaje svoječasova, spakojna i nastojliva. Zaŭsiody znachodzić čas, kab dapamahčy rodnym i blizkim. I ŭsio heta nie na pakaz, a ad čystaha serca. Jon nikoli nie zdradzić, abaviazkova vykonvaje toje, što abiacaŭ. My dziakujem Bohu, što Andrej u nas taki, jaki jon jość.

Basista nie było, tamu Andrej im staŭ

Mikoła Šakiel viedaje Andreja z 90-ch: vučylisia razam na fiłfaku, tak i pasiabravali.

 Kali ŭ 1996 hodzie Andrej pierajechaŭ u internat, my chutka stvaryli svoj muzyčny hurt. Spačatku prosta niešta impravizavali, paśla pačali pisać pieśni. Na repietycyi «Cmokaŭ» my źbiralisia litaralna da 2020-ha. Na žal, paśla na fonie ŭsich padziej, u tym liku zatrymańnia majoj žonki Ały, stała nie da tvorčaści.

U hurcie Andrej hraje na basu, chacia na ty i z hitaraj. Tłumačyŭ jon taki vybar instrumienta prosta: «Basista ŭ nas nie było, tamu ja im staŭ».

Andrej Skurko na vystupie hurta ŭ centry

Andrej Skurko na vystupie hurta ŭ centry

Paśla vybaraŭ 2010 hoda redakcyja «Našaj Nivy» taksama prachodziła praź pieratrus. Byŭ jon i doma ŭ Andreja Skurko.

 Paśla ŭsich tych padziej mianie ŭraziła, jak Andrej hodna trymaŭsia. Pa im nielha było skazać, što jon chvalujecca. Ën zaŭsiody kazaŭ: «Prarviomsia». I ciapier, ja ŭpeŭnieny, jon trymajecca hodna i z humaram. Ën umieje paśmiajacca navat z surjoznych situacyj, jakija ŭ inšych vyklikali b depresiju, kaža Mikoła.

Pierakładčyca Volha Hronskaja znajomaja z Andrejem z samaha dziacinstva. 

 My razam vučylisia ŭ škole, siabravali, potym razam byli na fiłfaku BDU (praŭda, na roznych adździaleńniach). Dla mianie Andrej ci nie najpierš heta tonki humar, daścipnaść, ironija. Ja jaho takim ź dziacinstva i pamiataju. Heta cikaŭnaść da historyi, krainy i rodu. Heta mocny stryžań, hodnaść, šlachietnaść. Andrej nadzvyčaj talenavity, hłyboki i tonki čałaviek. Mnie chočacca, kab jon najchutčej apynuŭsia na voli. Pieražyvaju za jaho, za jahonych baćkoŭ, za žonku z synam. Ale vieru, što ŭsio budzie dobra.

Moh uziacca za lubuju temu

Razam z Alesiem Paškievičam Andrej zajmajecca tekstami dla časopisa «Naša historyja».

 Andrej vielmi načytany, i, dziakujučy hetamu, moža ŭziacca za lubuju temu. Ën vielmi zachaplajecca stražytnaj historyjaj, časami VKŁ. Dobra viedaje bijahrafii piśmieńnikaŭ: mabyć, jamu pieradałosia heta ad baćkoŭ-fiłołahaŭ. Ën umieje adšukać va ŭspaminach, miemuarach, dziońnikach takija cikavyja fakty, jakija b pakazvali čałavieka žyvym, a nie chrestamatyjnym. Nie kožnamu heta ŭdajecca, raspaviadaje Aleś.

Z apošniaha Andrej rychtavaŭ artykuł pra asobu Piatra I-ha na fonie Paŭnočnaj vajny na terytoryi Biełarusi, i jon abaviazkova pabačyć śviet. Čytačy dačakajucca novych artykułaŭ adnaho sa svaich lubimych aŭtaraŭ.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0