Hieroj publikacyi Viačasłaŭ z hadavancami na fiermie ŭ hruzina

Hieroj publikacyi Viačasłaŭ z hadavancami na fiermie ŭ hruzina

«Haścinnaściu nie złoŭžyvaju. Pracuju. U domie nie lišni»

Viačasłaŭ dziesiać hadoŭ jak na piensii. U 2020-m dałučyŭsia da pratestaŭ, pakidaŭ u sacyjalnych sietkach krytyčnyja kamientary pra siłavikoŭ, trapiŭ pad kryminalny pieraśled.

Za «abrazu pradstaŭnika ŭłady» Viačasłavu dali 2 hady «chatniaj chimii». Potym pačali vyklikać u milicyju pa inšaj kryminalnaj spravie. Ad jaho dabivalisia zhody na «pakajalnaje videa», a kali toje nie ŭdałosia, to stali pahražać turmoj. Jon pakinuŭ radzimu i dva hady pierabyvaje ŭ Hruzii.

Tut žyvie bolš za 13 tysiač biełarusaŭ. Bahata ich pakinuła radzimu, ratujučysia ad palityčnych represij. Hruzija stała adnym z samych papularnych kirunkaŭ rełakacyi biełaruskaha biznesu.

Pieršy čas Viačasłaŭ šukaŭ zaniatak na miascovych vytvorčaściach, ale nikomu piensijanier nie prydaŭsia. Pierabivaŭsia časovymi padpracoŭkami, pakul nie paznajomiŭsia ź fiermieram, jaki prapanavaŭ stać jamu kampańjonam.

«Što pradamo, vyručku, kazaŭ, papałam. A mnie šmat nie treba. Kab byŭ načleh dy internet. U fiermiera ja nibyta ŭ haściach, ale haścinnaściu nie złoŭžyvaju. Pracuju. U domie nie lišni…» — raskazvaje Viačasłaŭ.

Pryjechaŭšy da fiermiera, biełaruski piensijanier byŭ u depresii. Jaho dajmaŭ niespakoj i dumki, što ŭ staraści pakinuŭ radzimu. Ad pryhniečanaści zaraz ratujuć pryroda i kozy.

Hadavancy fiermiera, jakich dahladaje biełaruski piensijanier. Kałaž z fotazdymkaŭ hieroja publikacyi Viačasłava

Hadavancy fiermiera, jakich dahladaje biełaruski piensijanier. Kałaž z fotazdymkaŭ hieroja publikacyi Viačasłava

«Pasieš koz, naziraješ za imi, niervy supakojvajucca. U mianie niamała było chvarob, chraničnych, uzrostavych. A ciapier niekatoryja paźnikali. Cisku, naprykład, niama. Pierastaŭ prafiłaktyčnyja preparaty prymać dla jaho narmalizacyi. Byvaje, hałava pabolvaje, ale ž ja ŭžo nie chłopčyk», — razvažaje Viačasłaŭ.

«Boh choča, kab ja zdarovym viarnuŭsia i misiju svaju vykanaŭ, — dadaje jon. — My ž na šeściach vyhukvali: «Nie zabudziem, nie darujem». Treba pryjechać i razabracca z tym, kamu my «nie darujem». Ja złapamiatny».

Viačasłaŭ naradziŭsia ŭ rajcentry i nie ličyć siabie viaskovym žycharom.

Viačasłaŭ na fiermie ŭ hruzina

Viačasłaŭ na fiermie ŭ hruzina

«Spačatku było ciažkavata, pakul nie vyvučyŭ zvyčki koz. U kožnaj svoj charaktar. Adna pasłuchmianaja, a druhaja moža harcavać bieź pierapynku. Ale čałaviek moža ŭsiamu navučycca. U mianie vyjšła chutka asvoić, jak daić karoŭ i koz», — zaŭvažaje Viačasłaŭ.

Haspadarku fiermiera biełarus nazyvaje naturalnaj i prymityŭnaj. Miechanizacyi ŭ joj niama. Piensijanier ceły dzień zaniaty spravami. A apošnim časam naohuł dahladaje jaje adzin, bo fiermier afarmlaje dakumienty na dzialanku ziamli bližej da hor i padalej ad horada, jaki razrastajecca, pahłynajučy viosku.

«Nie skažu, što ja duža stamlajusia, ale i łajdačyć času nie maju. Usio davodzicca rabić rukami. U haspadarcy śvińni, karova, ciala, kury, kački, 32 kazy z kaźlaniatami. Niadaŭna prybiłasia da nas aviečka. Kabyła jość, žarabia, voślik, ź jakim zabaŭlajecca miascovaja dziatva», — raskazvaje Viačasłaŭ.

Horad nabližajecca da haspadarki fiermiera, jakomu dapamahaje biełarus. Fota: archiŭ Viačasłava

Horad nabližajecca da haspadarki fiermiera, jakomu dapamahaje biełarus. Fota: archiŭ Viačasłava

Jaho pracoŭny dzień pačynajecca na dośvitku.

«Padymajusia, karovu na vypas haniu, ciala pryviazvaju ŭ poli, karmlu śviniej, sabak. Ranicaj daju 11 koz, bo jany stajać asobna ad kaźlaniat, a ŭviečary tolki traich, bo kaźlaniaty vysmoktvajuć matak», — apaviadaje pra svaje abaviazki Viačasłaŭ.

U Hruzii zimy ŭ paraŭnańni ź biełaruskimi ciopłyja, zaŭvažaje surazmoviec:

«Za ŭsiu zimu try razy śnieh tolki vypadaŭ i ad jaho chutka znaku nie zastavałasia. Patreb u dychtoŭnych pabudovach niama. Karovy stajać pad pavietkami, a aviečki ŭ zahonach. Karova ŭsiu zimu paśviłasia, jak i kozy».

«Za paŭhoda bolš vypiŭ, čym za ŭsio svajo žyćcio»

Fiermier — adnahodak Viačasłava. Svaju haspadarku zakłaŭ 15 hadoŭ tamu. Sam jon z Tbilisi. Fiermierstvam zaniaŭsia, kab być niezaležnym. Biełarusu haspadar pryznaŭsia, što haradskoje žyćcio jamu abrydła i zachaciełasia na pryrodu. Žonka admoviłasia ź im jechać, i jon jaje kinuŭ.

«Hruzin ličyć, što žonka pavinna za mužam iści ŭsiudy. Ciapier zredku ź joju sustrakajecca. Da jaho pryjazdžajuć dzieci. U mianie vypytvaŭ, čamu sa mnoju maja nie pryjechała…» — apaviadaje Viačasłaŭ.

Haspadarka fiermiera pa mierkach Hruzii nievialikaja. Niejak Viačasłaŭ sustreŭ chłopca, jaki pierahaniaŭ statak sa 150 aviečkami. Jašče ŭ adnaho haspadara atara aviečak siahaje 1100 asobin. U vioskach ludzi trymajuć pa 45 karoŭ.

Vyrablenaje fiermier pradaje. Kali zastajecca małako, to robicca syr i tvaroh, jakija taksama pradajucca.

Litr kazinaha małaka kaštuje 11 rubloŭ (10 łary), karovinaha — 5 rubloŭ (4 łary). Za dziasiatak jajek fiermier prosić 8 rubloŭ (7 łary). Siaredniaja piensija ŭ Hruzii nie daciahvaje da 350 rubloŭ (260—300 łary).

Hruzinskija krajavidy. Fota: archiŭ Viačasłava

Hruzinskija krajavidy. Fota: archiŭ Viačasłava

Viačasłaŭ kaža, što ŭ Hruzii charčy daražejšyja, čym u Biełarusi, ale tamtejšaje staŭleńnie hruzin da dabrabytu inšaje.

«Kali pradukcyja nie raspradajecca, to jana razdajecca zadarma. Potym nas častujuć inšym. Kali čałaviek akazvajecca biez pracy ci ŭ jaho niešta zdaryłasia, to siabry, znajomyja dapamahajuć jamu. Hruziny kažuć, što ŭ ich zdavion tak było. My zabili niadaŭna kabana — 300 kiłahram. Usio ŭ chaładzilnik nie ŭlezła. Dzieci fiermiera zabrali. Susiedziaŭ jon pačastavaŭ», — adznačaje biełarus.

Viačasłaŭ kaža, što hruzinskaja haścinnaść i šyrynia dušy nie vydumka. Kali ŭ fiermiera biasieda, to na jaje abaviazkova zaprosiać čužynca. Ale biełarus zastollaŭ staŭ paźbiahać.

«Za paŭhoda bolš vypiŭ, čym za ŭsio svajo žyćcio, — pryznajecca jon. — Jany pjuć čaču, a moj arhanizm nie vytrymlivaje, i ja chutka pjanieju. Dyk pju biełaje vino. Adzin hruzin zaŭvažyŭ heta i skazaŭ, što i ja ŭžo hruzin. Paabiacaŭ pačastavać svaim vinom i nazaŭtra pryvioz jaho 20 litraŭ. Na navahodździe dastaviŭ jašče dziesiać. Dyk užo ja častavaŭ haściej».

Sielskaja haspadarka ŭ Hruzii trymajecca na pryvatnikach, a kałhasaŭ, jak u Biełarusi, pa sutnaści nikoli i nie było. U saviecki čas niamała hruzin trymała pa 300 aviečak, a kali Saviecki Sajuz razvaliŭsia, to ziamlu razdali achvotnym.

Vyhan u Hruzii zusim nie padobny da biełaruskaha. Fota: archiŭ Viačasłava

Vyhan u Hruzii zusim nie padobny da biełaruskaha. Fota: archiŭ Viačasłava

Miascovym fiermieram nichto nie ŭkazvaje, što im vyrablać i nie pryhladaje za imi.

Viačasłaŭ apavioŭ svajmu kampańjonu, jak Łukašenka nakinuŭsia na ahrarnikaŭ za «abasranych karoŭ». Hruzin śmiajaŭsia, ale nie zrazumieŭ, navošta kiraŭniku dziaržavy iści ŭ karoŭnik.

Fiermier raić svajmu pamočniku pa viartańni zakłaści svaju haspadarku.

«Ja jamu adkazaŭ, što dla hetaha ŭ Biełarusi patrebna niamała srodkaŭ, ale ŭ maje płany fiermierstva nie ŭvachodzić. Na radzimie budu adpačyvać, z unukami zabaŭlacca. Ja heta zasłužyŭ», — pierakazvaje adkaz hruzinu biełarus.

«Niaŭžo ja budu pierad złačyncami kajacca. U čym maja vina?»

Viačasłaŭ kaža, što hruziny, ź jakimi jon sustrakaŭsia, dapamahajuć ukraincam i pieražyvali za Biełaruś padčas pratestaŭ. Jany spadziavalisia, što biełarusy adyduć ad Rasii, jakaja akupavała Abchaziju i Paŭdniovuju Asieciju i stvaryła tam sieparatysckija ŭrady.

«Kali pryjechali rasijanie ratavacca ad mabilizacyi, dyk ceny tut uźlacieli na ŭsio. Na kvatery ceny ŭzraśli ŭtraja. Biełaruskim emihrantam tut niaprosta žyviecca. Davodzicca ciažka pracavać. U chostełach načujuć. Byvaje, što na budoŭli śpiać uzimku na pienapłaście», — raskazvaje Viačasłaŭ.

Akcyja salidarnaści z pratestami ŭ Biełarusi. Tbilisi, 21 žniŭnia 2020 hod. Fota: Ina Kukudžanava/kavkaz-uzel.eu

Akcyja salidarnaści z pratestami ŭ Biełarusi. Tbilisi, 21 žniŭnia 2020 hod. Fota: Ina Kukudžanava/kavkaz-uzel.eu

Pa jaho słovach, biełarusy ŭ Hruzii duža złyja na łukašystaŭ, bo praź ich akazalisia adarvanyja ad radzimy.

«Mnohija chočuć viarnucca ŭ Biełaruś i źvieści ź im rachunki. Ja padumvaŭ, što kali laśniecca režym Łukašenki, dyk tut jašče zastanusia krychu. Nie chaču hrech na dušu brać», — vykazvajecca Viačasłaŭ.

Piensijanier ź Biełarusi ličyć, što znojducca suajčyńniki, jakija navažacca źviarnucca ŭ kamisiju pa viartańni. Jon ža taho rabić nie źbirajecca.

«Niaŭžo ja budu pierad złačyncami kajacca? U čym maja vina? Nie stanie nikoli biełaruski šlachcic pierad śvińniami bisier sypać», — davodzić Viačasłaŭ.

Piensijanier irviecca na radzimu da ŭnukaŭ, jakija mohuć jaho nie paznać.

«Za što mianie ź imi razłučyli?» — pytajecca jon.

Biełarusy Hruzii adznačyli druhuju hadavinu pačatku pratestaŭ šeściami. Fota dasłali čytačy «Našaj Nivy»

Biełarusy Hruzii adznačyli druhuju hadavinu pačatku pratestaŭ šeściami. Fota dasłali čytačy «Našaj Nivy»

Piensijanier ličyć, što praciahłaść emihracyi nie zaležyć užo ad biełarusaŭ. Pa jaho słovach, z Łukašenkam doŭha cyvilizavany śviet «cackaŭsia, pakul jon zabivaŭ niazhodnych ź im».

«Spadzieŭ na Ukrainu, jakaja razabje Pucina, i Łukašenku bolš nichto nie budzie dapamahać. Tady ŭ nas źjavicca nadzieja na viartańnie».

Hladzicie taksama:

«Pa vynikach apytańniaŭ, siamja mihrantaŭ tracić u siarednim kala 1700 dalaraŭ za miesiac». Što saboj ujaŭlaje sučasnaja Hruzija

Hieapalityčnaja hulnia Kitaja: jakuju rolu vykonvajuć Pucin i Łukašenka?

U Hruzii prachodziać žanočyja maršy suprać zakona ab inšaziemnych ahientach

«Ułasnaść, hrošy i ŭłada — heta try kity». Upieršyniu za doŭhi čas čynoŭnik davoli horača publična piarečyŭ Łukašenku

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?