Папраўдзе адказ на пытанне, што лепш: «Тыкток» ці «Цікток», вельмі просты, ніякіх падводных камяннёў тут няма. Слушна гаварыць і пісаць «Тыкток» праз цвёрдае Т. Чаму?

У запазычаных словах Д і Т пераважна застаюцца цвёрдымі. Дырыжор, дэлегат, матэрыял, кватэра, крэдыт, твіст, тыраж, тэхніка, універсітэт, апладысменты, апастыль, дэманстрацыя, тэніс, дэкрэт, дэбет, медыцына і шмат іншых слоў.

Толькі ў рэдкіх словах пішуцца ДЗ і Ц, часцей за ўсё перад Ю (але не заўсёды). Правапіс такіх слоў вызначаецца толькі па слоўніку: дзюна, цюль, нацюрморт, уверцюра, Цюмень, цюлень, эцюд, дзюшэс, бардзюр, а таксама цітр, цір, мундзір, каранцін і падобныя. Звярніце ўвагу: турма, авантура, некаторыя іншыя словы падпарадкоўваюцца асноўнаму правілу і захоўваюць цвёрды зычны.

Калі ў слоўніку патрэбнага слова яшчэ няма, то варта карыстацца агульнымі правіламі запазычання — захоўваць цвёрдыя Д і Т.

Чаму цяпер часта можна сустрэць напісанне гэтай сеткі праз Ц? Хутчэй за ўсё, гэта адбылося пад уплывам рускай мовы, у якой першы зычны мяккі: [т’икто́к]. Але ж у англійскай мове, адкуль гэтае слова і прыйшло, першы гук — цвёрды зычны з прыдыханнем: [tʰɪk.tʰɔk]. Ён больш падобны да беларускага ТЫ, чым да беларускага ЦІ.

Дарэчы, падпісвайцеся на наш акаўнт у «Тыктоку»!

Клас
33
Панылы сорам
1
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочешь поделиться важной информацией анонимно и конфиденциально?

Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, активируйте JavaScript в настройках своего браузера